« Lipiec »     « 2017 »
Pn Wt Śr Cz Pt Sb Ni
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31
 
         


Postawa 'artystyczna'j est postawą wolności, w tym sensie, że szuka się w niej wypowiedzenia tego, co w nas jest najbardziej indywidualne i spontaniczne, a tym samym zrzucenia z siebie uwierających masek i więzów.

Antoni Kępiński 


Dawid Kruczała – Bulowice – Najstarszy Harnaś

Rzeźbi w wszelkim tworzywie w tym też, w gumie do żucia, śniegu, ziemniakach. W dzieciństwie dużo malował. Tworzy przede wszystkim postacie siedzące, co stanowi upodobanie do medytacji i poszukiwania najwłaściwszej pozycji do kontemplacji rzeczywistości. Poszukiwanie doprowadziło mnie to zatrzymania się w rzeźbie, upatrując w niej najbardziej przejrzysty, najdoskonalszy i najtrwalszy zapis sensu życia i jego panoramiczny przegląd. Chce stworzyć dzieło iluminujące.- mówi Dawid.

Dawid Wędziarz - Ryba Wyżna – Leśna Duszyca

Od dziecka przewijał zdolności manualne (rysunek, malarstwo). Ceramiką zajmuje się od dziesięciu lat, jednak w drewnie rzeźbi dopiero od roku, przekazując przez swoją twórczość wizję codzienności.Przez swoją twórczość chce trwale odcisnąć piętno w historii sztuki i zmienić jej bieg.

Franciszek Kubczak – Żabnica Płone – Milowicki dziad

Rzeźbi od dwudziestu lat w drewnie. W swej twórczości jest wierny sztuce ludowej i sakralnej. Jego wystawa pt. Ryzowany smutek w Węgierskiej Górce cieszyła się dużym uznaniem. Jest twórcą wielu masek obrzędowych.

Grzegorz Michałek - Istebna - Strażnik lasu

Swoją drogę rzeźbiarską rozpoczął jedenaście lat temu, tworząc małe formy w kamieniu i biżuterie niekonwencjonalną. W drewnie tworzy od czterech lat. Wykonał cykl pt. Metamorfozy. Przewodnim motywem w jego twórczości jest drzewo, jako symbol całego kosmosu. Kultura słowiańska i szamaństwo znajdują duże odzwierciedlenie w jego twórczości. Lubi rzeźbić twarze. 

Ireneusz Wierzba – Bieruń – Ku przestrodze

Już, jako młody czteroletni chłopak wykonał pierwszą swoją rzeźbę z gliny, która została sprzedana do USA. Tworzy w węglu, drenie, kamieniu. Miłość stanowi temat przewodni jego rzeźb. By móc rzeźbić nie potrzebuje projektów jak sam mówi: moim ołówkiem jest piła motorowa. Uczestnik wielu plenerów w Polce i zagranicą.

Jan Kwaśny – Węgierka Górka –Jan Kazimierz

Rzeźbą pała się od ponad trzydziestu lat, tworzy przede wszystkim w drewnie i kamieniu (piaskowiec), ponadto maluje i pochłania go również metaloplastyka . Od kilku lat, jako uczestnik i organizator zajmuje się monumentalną rzeźbą plenerową i krzewieniem idei tworzenia dużych przykościelnych szopek bożonarodzeniowych plenerowych. Członek Stowarzyszenia Twórców Ludowych. Jego rzeźby są w Sztrasburgu, Wiedniu, Pradze, Budapeszcie. 

Jan Maciejowski – Żabnica – Dziadek z kapeluszem

Prawdziwy góral, który czuje nostalgie hal. Rzeźbi amatorsko od kilku lat. Fascynuje go ludowość i folklor. Zwierzęta i górale, których przedstawia w różnych pozycja myślą o Ziemi, w drewnianej skórze rodzą się przy pomocy dłuta artysty.

Kazimierz Skórski – Smolice - Florian Szary Herbu Jelita

Kazimierz Skórski od najmłodszych lat ukochał rzeźbę i drewno, z którego wyczarowywał swój świat. Dodziś określany jest mianem amatora – wszak na życie zarabiał zawsze w górnictwie. Od jakiegoś czasu przywarł do niego również inny termin – twórca ludowy.
Jego prace to zaklęte w drewno sowy, baby, potwory, rycerze, diabły itajemnicze zwierzęta. Wszystkie one, na co dzień mieszkają pośród drzew w ogrodzie rodziny Skórskich.
Dorobek KazimierzaSkórskiegoto osobiste postrzeganie świata, to w głównej mierze zapis tego co widział, co słyszał, co przeżył i zapamiętał.
Wiele z jego prac znalazło swoje miejsce w różnych zakątkach nie tylko naszego kraju. Artysta zdobył wiele nagród i wyróżnień. Najwyżej przez niego cenione to:II miejsce w Lesznie (tematyka muzyczna), III miejsce w Bukowinie Tatrzańskiej (tematyka sakralna), I miejsce w Warszawie (rzeźba w węglu) i ostatnio I miejsce w Nowym Targu (rzeźba ludowa). –Joanna Bitner

 

Krzysztof Wacięga– Kęty – Trąbita

Wszelka twórczość pachniała go od najmłodszych lat. Głównie fascynuje go malarstwo i rzeźba. Tworzy w różnorodnej materii – styropianie, plastelinie, wosku, drewnie i glinie. Jego upodobaniem cieszy się rzeźba realistyczna pejzaże, portrety, obrazy marynistyczne. Był twórcą filmów rysunkowych w Studium Bolka i Lolka oraz licznych produkcji zagranicznych dla Niemców, Francuzów i Anglików.

Lesław Darowny – Łódź – Sąsiadka

Zajmuje się amatorsko rzeźbieniem okiennic, drzwi, rzeźbą ogrodową, robi także tapety, donice. Pracuje w drewnie, trzcinie, używa także do swoich wyrobów skóry z ryb. Rzeźbę, którą wykonał na plenerze poświęcił okresowi starości, gdyż sąsiaduje on ze okresem dojrzałości i śmierci. Starość to jak zaznacza twórca na swej rzeźbie zwiędła materia- ciało – liść.

Lubomir Hulak – Słowacja - Góralski chłop

Od niedawana zajmuje się amatorsko rzeźbieniem w drenie. Rzeźba ludowa i folklorystyczna to główny podmiot jego artystycznej pracy. 

Marek Piotrowski – Czarne – Piętno cywilizacji odbite w misiu (chudy)

Zajmuje się amatorsko od kilku lat rzeźbą. Tworzy przede wszystkim zwierzęta leśne. Na co dzień posługuję się pilarką, miał firmę leśną.

Mieczysław Głuch – Maków Podhalański – Milowiecki Anioł

Uczestnik i organizator wielu plenerów w Polsce i zagranicą. Zajmuje się rzeźbą od dwudziestu lat. Tworzy w glinie, kamieniu, drewnie i wszelkim tworzywie, które poddaje się obróbce plastycznej. Prezentuje różnorodność tematyki w rzeźbi od sztuki sakralnej do modernistycznej.

Zofia Kuźmiar pisała o nim: pedantyczny w umiłowaniu piękna. Swoje wyznania ukazuje w rzeźbie do boga, do ludzi, do natury.

Milan Durnika – Słowacja – Góral z toporkiem

Rzeźbi w drenie dopiero od roku. Przede wszystkim swoją uwagę poświęca rzeźbie ludowej. To jego pierwszy plener rzeźb monumentalnych w Polsce. 

Paweł Kubaczak – Węgierska Górka – Góral z trąbitą

Amatorsko rzeźbi w drewnie od siedmiu lat. Za pomocą dłut i piły spalinowej potrafi z doskonałą precyzją wyrzeźbić figurę ogrodową czy ludową. Pasjonuje się również kowalstwem.

Robert Czepczor – Jaworzynka- Nostalgia z piekła rodem

Rzeźbi przede wszystkim w drewnie, jednak jego pasją jest malarstwo. Tematy metafizyczne stanowią podstawę jego twórczości. Po przez portret pragnie oddać dusze człowieka. Fascynacja Vincentem van Goghem, Stanisławem Witkacym czy Salvadorem Dalim jest obecna w tym, co tworzy po przez wyraźny kontrast, szaloną kreskę i „percepcje wewnętrzną”. Inspiruje się również twórczością ludową. Rzeźba, którą wykonał tylko przy pomocy piły spalinowej była dla niego jak sam mówi : połączeniem jazdy na crossowym rowerze i malowaniem obrazów.

Robert Nowak – Brzeszcze – Góral na emeryturze

Rzeźba zajmuje go od piętnastu lat, przede wszystkim jest płaskorzeźba i rzeźba plenerowa – od 2001. Fascynuje się malarstwem, grafiką i odlewami z metali kolorowych (mosiądz). Często tworzy rzeźby do kościołów. Tematyka, jakiej jest oddany to rzeźba ludowa, sakralna. Uczestnik wielu plenerów w Polce i zagranicą.

Sebastian Kruczała – Bulowice – Skrzypaczka

Rzeźbi od dziecka, przede wszystkim w drewnie. Absolwent Uniwersytetu Śląskiego. Czerpie inspiracje z natury. Tematem przewodnim rzeźb są sceny biblijne, mitologiczne, a także postacie historyczne. Metafizyka wkracza również w krąg jego zainteresowań wykonał cykl dusz pt. Dusze, składający się pięciu prac. Namysł nad przemijaniem, cierpieniem , idea wolności i niezależności to główny przekaz jego twórczości. 

Tadeusz Gołuch – Węgierska Górka – Nasze Korzenie

Rzeźbieniem zajmuje się od ponad trzydziestu lat. Rzeźba sakralna, ludowa i maska obrzędowa to główna tematyka jego prac. Stworzył ponadto kilkadziesiąt kapliczek przydrożnych. Do tej pory pokazywał swoje prace głównie na Żywiecczyźnie, gdzie zdobywał nagrody i wyróżnienia w regionalnych, ale i ogólnopolskich konkursach. Jest poetą – wydał dziesięć tomików wierszy pisanych gwarą i poezją literacką. Twórca szlaków papieskich w Beskidach i przewodnik Beskidzki. 

Tadeusz Rucki – Istebna – Bez muzyki ani rusz

Od dwudziestu pięciu lat zajmuje się rzeźbieniem w kamieniu i drewnie, ponadto maluje. Inspiruje go przede wszystkim rzeźba sakralna - miał wystawę szopek drewnianych w Czechach. W malarstwie swoją uwag ę skupia na pejzażach i martwej naturze. Jego parce można podziwiać Galerii Sztuki Regionalnej - Chacie na Szańcach, w Istebnej, którą sam prowadzi i gdzie można zobaczyć najdłuższą trąbitę na świecie 11m długości.


Aleksandra Iwańczak